Ik heb inmiddels meer dan 2.900 keer op een podium gestaan als spreker veerkracht. Nou ja, gestaan. Gezeten. U begrijpt me wel.
Je zou dus denken dat ik het inmiddels wel onder de knie heb, dat veerkracht. Vraag dat maar eens aan PA nummer 2 (oftewel Kim) als het regent. Of als ik net een parkeerplek voor de deur heb gemist en drie rondjes om het blok moet rijden. Dan is er van mijn veerkracht weinig over.
Veerkracht is namelijk geen eigenschap die je hebt. Het is iets wat je doet. En soms doe je het even niet. Gelukkig heb ik de afgelopen jaren ontzettend veel veerkrachtige mensen ontmoet. In de zorg, in het bedrijfsleven en in de rij bij de supermarkt. En die doen een paar dingen anders. Vijf om precies te zijn.
1. Ze accepteren wat ze niet kunnen veranderen
Veerkrachtige mensen verspillen geen energie aan dingen die ze toch niet kunnen veranderen. Ik kan bijvoorbeeld niet meer lopen. Daar kan ik de rest van mijn leven boos over zijn, maar dan sta ik nog steeds niet op. Of beter gezegd: dan zit ik nog steeds.
Het weer kan ik ook niet veranderen. Daar ben ik eerlijk gezegd nog niet helemaal uit. Ik haat regen. Ik werk eraan. Het is een proces.
Accepteer wat je niet kunt veranderen, verander wat je niet kunt accepteren
Dat is het recept van veerkracht
2. Ze veranderen wat ze niet kunnen accepteren
Dit is de tweede helft van de zin, en die vergeten mensen altijd. Accepteren is geen tegeltjeswijsheid om lekker op de bank te blijven hangen. Sommige dingen moet je gewoon niet pikken.
Ik kon niet accepteren dat ik niet meer zelf kon autorijden. Dus nu rijd ik met de handjes. Ik kon ook niet accepteren dat zo’n beetje elk podium in Nederland vijf treden heeft. Dus bellen we vooraf. Elke keer weer. Inmiddels ken ik meer laadperrons en achteringangen dan de gemiddelde vrachtwagenchauffeur.
3. Ze lachen, ook als het niet grappig is
Humor is een nooduitgang. In de zorg zie ik het elke week: de verpleegkundige die om drie uur ’s nachts de slechtste grap van de afdeling vertelt, houdt de hele nachtdienst overeind. Dat is overleven met een glimlach.
Een rolstoel is overigens een uitstekend humorinstrument. Mensen weten namelijk nooit of ze mogen lachen. Ze kijken eerst naar mij, dan naar de zaal, dan weer naar mij. Ik zie ze denken: mag dit? Ja hoor, dat mag. Ik lach zelf ook. Meestal als eerste. Iemand moet het goede voorbeeld geven.
4. Ze vragen om hulp
Veerkrachtige mensen zijn niet de mensen die alles zelf doen. Mensen die alles zelf doen, zijn gewoon moe. Veerkrachtige mensen weten wanneer ze iemand moeten bellen.
Thuis heb ik daar PA nummer 2 voor (oftewel Kim). Al zou Kim zeggen dat ik het woord hulp wat ruim interpreteer: zij doet thuis namelijk gewoon al het werk. Daar valt weinig tegen in te brengen, zeker niet zolang mijn kamer nog niet is opgeruimd.
Wel een belangrijk verschil: hulp vrágen is iets anders dan hulp krijgen. Als iemand ongevraagd mijn rolstoel pakt en met mij vertrekt, is dat geen hulp. Dat is een ontvoering. Met de beste bedoelingen, dat wel.
5. Ze kijken naar wat wél kan
Ik kan niet lopen. Maar ik hoef ook nooit meer in de rij te staan. Ik heb altijd een stoel bij me. Op elk feestje, in elke wachtkamer, bij elk concert. Terwijl de rest na twee uur netwerkborrel met pijnlijke voeten van het ene been op het andere staat te wiebelen, zit ik er nog fris bij.
Dat is geen roze bril. Het vervelende is er heus ook. Maar je kunt kiezen waar je je aandacht op zet. En zeg nou zelf: wie heeft er op een borrel van drie uur de beste stoel van de zaal? Precies.
Bonus: ze gaan niet bij de pakken neerzitten
Nu denkt u misschien: makkelijk praten, Niek, jij zit de hele dag. Klopt. Maar nooit bij de pakken neer. Dat is een wezenlijk verschil. Bij de pakken neerzitten doe je namelijk niet met je benen, maar met je hoofd. Ik ken mensen die elke ochtend tien kilometer hardlopen en vervolgens de rest van de dag bij de pakken neerzitten. Die zitten dus meer dan ik.
Veerkracht is dus geen superkracht. Je hoeft er geen cape voor aan en je hoeft er ook niet voor te kunnen vliegen. Het is gewoon elke keer weer opstaan als je bent gevallen.
Of in mijn geval: elke keer weer doorrollen.
Op zoek naar een spreker met humor?
Een goede keynote hoeft niet te kiezen tussen inhoud en humor. Juist door te lachen ontstaat er ruimte om een serieuze boodschap binnen te laten komen.
Als spreker met humor combineer ik persoonlijke verhalen, veerkracht en inhoud met een flinke dosis zelfspot. Niet om alleen een zaal aan het lachen te krijgen, maar om iets in beweging te zetten dat na het applaus blijft hangen.
Wil je jouw publiek laten lachen, raken én nadenken? Neem contact op.
