Ik vind mezelf best wel stoer. Ik vlieg vandaag met mijn blauwe vrienden voor het eerst naar Londen. Alleen wel te verstaan. Het is nog donker als ik de deur achter mij sluit. Er is iets veranderd aan het verlaten van ons huis. Dat ik Kim altijd mis als ik de deur achter mij dichttrek was al even bekend. Dat ik dat wat vaker mag laten blijken als ik gewoon

Het is midden in de nacht. Draaien, draaien en draaien. Niets helpt. Mijn armen staan in de fik, mijn nek brand en ik zweet als een malle. Net als ik steeds even wegdoezel, wekken de steken in mijn handen mijn bruut weer wakker in de realiteit. Mijn verlangen naar slaap word groter en groter, maar het slaaptekort tezamen met rare lichamelijk sensaties dwingen mijn gedachtes weer in een depressieve denk

Beste jonge vader. Als je net als ik een bezoek aan de plaatselijke Prenatal winkel (lees hier) al een dieptepunt vond in je leven, dan heb ik een verrassing voor je: het concentratie consultatiebureau. Het C-woord Alles, maar werkelijk alles aan mij jeukt al voordat ik er voor de eerste keer naar binnen rol. De eerste 20 bezoeken met Puck, Fien en Anna is Kim alleen gegaan. Wijselijk zo blijkt.

-Afgelopen zaterdag- Godverdomme je was zo goed bezig, schreeuw ik tegen mijzelf. Het is ijskoud maar ik zweet. Ik snap er helemaal niets meer van, ik zit al 12 uur opgesloten in een hallucinatie in mijn hoofd waar ik niet uit kom. Waarom sukkel! Waarom moest je nou persé weer sneller afbouwen dan het schema? Waarom moet je toch altijd het beste jongetje van de klas zijn? Het ging zo

Niek, ik neem gewoon nooit meer pauze 200 ogen staren mij aan, de opmerking die uit de zaal komt zorgt voor knikkende kopjes onder de overige zorg deelnemers. Dan kom ik aan met mijn gastvrije zorg verhaal, zegt een stemmetje in mijn hoofd. Als het nu bij die enkele opmerking was gebleven dan had het nog toeval kunnen zijn, maar overal in de zorg hoor ik dezelfde stem. “Hoe is

10

aug 2018

Wakker worden

Wakker worden. Zo voelt het nu een beetje. De opdrachten gaan beter dan ooit, steeds weer heb ik het gevoel dat ik dichter bij mijn kern kom van wat ik wil vertellen aan de wereld. Ik heb weer een blank vel papier die ik zelf in mag kleuren, maar misschien is die er altijd al geweest. Voor degene die mij al wat langer volgen, als ik niet schrijf gaat het

Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Linkedin
Contact us
X