“Als je licht wilt, dan draai je het peertje naar rechts.
Als je niet van peren houdt, dan neem je een appel.”

Laat je inspireren door mijn blogs en tweets

Alles wat ik meemaak heeft een reden. Ik schrijf daar graag over en ik heb gemerkt dat mijn blogs ook goed ontvangen en gelezen worden. Of het nu gaat over mijn vrouw en heerlijke drie meiden (echte kerels maken meiden) of wat ik tegenkom in mijn dagelijks leven, ik vertrouw het toe op ‘papier’ (ouderwets, maar zo bedoel ik het wel). Dus, veel leesplezier bij mijn blogs en als je ze ook leuk vindt om te volgen, meld je dan hier aan. Je mist dan nooit meer een verhaal van mij.

11

sep 2019

Samsonseks

Het is goed toeven hier op Moulin des Jarrasses in Frankrijk. Lekker kamperen (zie vorig column), we doen hier aan yoga, eten veganistisch, bestellen décafé latte macciato met havermout melk en uiteraard koken we niet zelf. Dat doen Judith en Andries. Zo vermaken wij hippe kampeerders ons prima. “Leuk hè, kinderen”. “Je krijgt er zoveel voor terug”. “Als de kinderen het maar naar hun zin hebben dan hebben wij het

De van den Adeltjes uit het Gooi begeven zich dit jaar voor de verandering gewoon eens tussen het gepeupel. Tussen het voetvolk, de paupers zoals wij ze in het Gooi noemen, oftewel; kampeerders. Aangezien wij een heuze tent hebben met plasemmer en toiletrollen mogen we ons nu mengen. We willen onze kinderen graag een bredere kijk op de wereld meegeven en schenken ze dan ook vier weken met deze minderbedeelden

Niemand van de volle zaal steekt zijn hand op na mijn vraag aan het publiek. Ik weet wel beter. De MIVA, alias rolstoelvriendelijke toilet, alias de poeptoilet, poept gewoon heel erg lekker. Ik geef de aanwezigen van het congres dan ook groot gelijk. Je komt aan op het event, een lekker bakje koffie, en om dan te midden van al je collega’s de stiekem genoten shoarma, met knoflook saus eruit

Ik vind mezelf best wel stoer. Ik vlieg vandaag met mijn blauwe vrienden voor het eerst naar Londen. Alleen wel te verstaan. Het is nog donker als ik de deur achter mij sluit. Er is iets veranderd aan het verlaten van ons huis. Dat ik Kim altijd mis als ik de deur achter mij dichttrek was al even bekend. Dat ik dat wat vaker mag laten blijken als ik gewoon

Het is midden in de nacht. Draaien, draaien en draaien. Niets helpt. Mijn armen staan in de fik, mijn nek brand en ik zweet als een malle. Net als ik steeds even wegdoezel, wekken de steken in mijn handen mijn bruut weer wakker in de realiteit. Mijn verlangen naar slaap word groter en groter, maar het slaaptekort tezamen met rare lichamelijk sensaties dwingen mijn gedachtes weer in een depressieve denk

“Hoe is het Niek? Ruig,” antwoord ik. Het is het eerste wat er uit mijn mond komt. Ik schrik zelf een beetje van mijn antwoord. Ruig. Wie zegt dat nou? Maar het klopt wel. Ruig past wel bij mijn leven momenteel. Afbouwen naar nul Puur. Echt. Traan. Liefde. Geluk. Pijn. Moe. En dit alles maakt het leven ruig. In oktober zijn we begonnen (lees hier), mijn pijn en ik. Nu drie

Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Linkedin
Contact us
X